محمود خوشنویسان تهرانی

فاضل دانشمند و زاهد خردمند و عابد ناسك ارجمند مرحوم حاج میرزا محمود بن حاج حسام‏الدوله خوشنویسان تهرانى از زهاد و عباد حقیقى عصر خود (و برادر خوانده نگارنده) بودند و جدا از نوادر عصر خود بود كه به كلى ترك دنیا كرده و رو به عقبى نهاده و غالب روزها روزه‏دار و شبها یا نمى‏خوابید و یا كم مى‏خوابید. او در حدود 1322 قمرى در تهران متولد شده و با مرحوم والدش كه از اشراف تهران بود مهاجرت به ارض اقدس نموده و به تحصیل علم و كمال پرداخته و از ابحاث اخلاق و عرفان مرحوم آیت‏اللَّه میرزا مهدى غروى اصفهانى استفاده نموده و از شركت در اجتماعات و رفت و آمد با مردم اجتناب و به تهذیب نفس و اخلاق اشتغال جسته و سفرى با شتر به مكه مشرف شده بودند. و پس از فوت مرحوم والدش به عتبات عالیات مهاجرت و چندین سال در كربلا و نجف و در اواخر به سامرا هجرت نموده و در مدرسه كوچك میرزاء شیرازى كه در زاویه مدرسه بزرگ قرار دارد سكونت نموده و مجرداً زندگى زاهدانه كرده تا در ماه صفر 1392 قمرى كه از دنیا رفته و جنازه‏اش را عده‏اى از سادات و فضلاء حمل به نجف اشرف و در وادى‏السلام به خاك سپردند. نگارنده گوید: آن مرحوم داراى مقامات و منامات عجیبه و مكاشفات غریبه بود و اغلب مردم و اهل علم از او بى‏خبر بوده و او را نمى‏شناختند كه چه مرد شریفى بود. بستگانش از برادران و بنى‏اعمام و دامادهایش تمامى از رجال نامى دولت و ثروت و افسران ارشد بودند ولى وى از همه آنان اعراض و به زهد و قناعت و مناعت طبع و اقبال به عبادت و بندگى خدا عمر خود را گذرانیده تا دعوت حق را لبیك گفت و حقاً صاحب نظر و مصداق این بیت بود. نظر آنان كه نكردند بدین مشتى خاك الحق انصاف توان داد كه صاحب نظرند

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.